tag:blogger.com,1999:blog-80590044099894898312012-01-12T11:22:18.135-08:00تاملاتی درباره عکاسیzhoghalnoreply@blogger.comBlogger931100tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-24515030002041019522011-12-15T12:18:00.000-08:002012-01-12T11:22:18.142-08:00

به عنوان یک اصل، عکاسی خصوصآ نسبت به آن دسته از پیروانش که تخیلی رومانتیک داشتند، سخاوتمند نبوده است، اما هر کسی که در مورد این رسانه مطالعه می‌کند، موارد استثنایی کاملآ مشخصی را در فهرست مهم خود خواهد داشت. طبع رمانتیک را می‌توان به واسطه‌ی سرعتش برای یافتن معانی عام در واقعیت خاص باز شناخت. از قرار معلوم این گرایش در هنرها‌ی ادبی بارورتر بوده، تا در هنرهای تجسمی، شاید دلیلش این باشد که تصاویر

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-90597272160761178322011-08-18T15:11:00.000-07:002012-01-12T11:20:21.005-08:00

در واقع، ماهیت چیزی که دوربین ثبت می‌کند، نسبت به آنچه به چشم انسان ارسال می‌شود، متفاوت است؛ به ویژه متفاوت به این مفهوم که به جای فضایی که خودآگاه انسان در آن موثر واقع شود، فضایی پدیدار می‌شود که به طور ناخودآگاه تحت تٱثیر قرار می گیرد. مثلآ گرچه ممکن است بتوان طرز راه رفتن کسی را به شکلی تقریبی توصیف کردٰ اما غیر ممکن است بتوان در مورد همان لحظه‌ای - کسری از ثانیه - که فرد شروع به گام برداشتن

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-82595849054177814672011-08-10T14:56:00.000-07:002011-08-10T15:35:10.457-07:00

عکس التقای لحظه و هندسه است. Henri Cartier-Bresson Subway, Moscow, USSR, 1954

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-74731924221582903332011-08-10T12:36:00.000-07:002011-08-10T13:06:32.987-07:00

نگاه با نگاه کردن متفاوت است. در واقع من (سوژه) با چشمان خود به چیزی (ابژه) نگاه می‌کنم، اما نگاه از سوی آن چیز (ابژه) می‌آید، یعنی حتی قبل از این که من (سوژه) به آن نگاه کنم، نگاه ابژه از مکانی متفاوت به من بوده است

zhoghalnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-49815860727425766082011-07-16T03:21:00.000-07:002011-08-18T13:02:01.699-07:00

هیچ نوع بازنمایی از سوژهای دارای هویت طبقاتی نمی‌تواند بدون دخالت عکاس در جریان تولید معنا وجود داشته باشد. عکاس خواه کار استودیویی انجام دهد و خواه به شیوهٔ مرسوم تصاویر مستند تهیه کند، نمی‌تواند بدون شناسایی جریان‌های نمادینی که ساختار هویت طبقاتی را شکل می‌دهند و تعیین می‌کنند طبقه اجتماعی را بازنمایی کند.

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-59844619712412914262011-07-16T02:23:00.000-07:002011-07-16T02:41:16.144-07:00

"سوزان سانتاک"،نويسنده و متفكر مشهور ، معتقد است: جهان براي عكاس وجودي است واقعي و هرگاه به‌ اين جهان با واسطة دوربينِ عكاسي نگريسته شود، چيزي باور نكردني مي‌شود؛ جالب و از واقعيت جالب‌تر مي‌شود. بنابراین دوربين عكاسي وسيله‌اي است كه مي‌تواند جهان و لحظه‌هاي آن‌ را "شكار" كند. اما دوربينِ عكاسي مثل يك تفنگ نيست و مثل كشتن افراد بشر هم نيست، بلكه دوربينِ عكاسي به عكاس امكان مي‌دهد حوادث جهان و

zhoghalnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-69695605858436817302011-02-07T06:12:00.000-08:002011-02-07T07:25:01.087-08:00

تصویر بصری خلق شده، صورت‌های بصری‌ای که ما با دستان و چشمان خود می‌سازیم، چشم انداز دنیای بیرونی را به چشم انداز درونی‌مان پیوند می‌دهد و تجربه های احساس شده ی ما را تبدیل به نماد می‌کند.The FlatironEdward Steichen

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-84928049298892266082011-02-03T02:48:00.000-08:002011-02-03T03:44:55.940-08:00

قسمت عمدهٔ اهمیت سیاسی که مفهوم عکس در بر می‌گیرد، تآیید و تکرار مداوم موضوع است، با این هدف که در ذهن بیننده جای داده شود. درست مثل چیزهایی که مربوط به زندگی، ماجراهای عشقی، رقابت و غیره هستند.Victor BurginIn Lyon, dettaglio. Dalla serie Tales from Freud, 1980

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-50730660017977864542011-02-02T15:22:00.002-08:002011-02-03T03:46:07.782-08:00

آدمهای بسیاری در جهان زندگی می‌کنند و عکس گرفتن از همهٔ آنها غیر ممکن است... سر انجام آموزگار من لیزت مدل برایم روشن کرد که هر قدر تو (عکاس) خاص تر باشی آن (تصویر) عام تر خواهد بود.Diane Arbus Boy with a straw hat waiting to march in a pro-war parade, N.Y.C., 1967

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-71927438601170313862011-02-02T10:11:00.001-08:002011-03-02T05:40:53.912-08:00

Berenice Abbott James Joyceجیمز جویس، نویسندهٔ بزرگ ایرلندیبه عقیدهٔ من تصویرگرایی«1» بیشترین تأثیر را در نامکشوف ماندن عکاسی داشته است. اما اول اجازه بدهید این اصطلاح را تعریف کنم. تصویر گرایی در اساس یعنی ساختن تصویرهای لذتبخش، زیبا و تصنعی، با روحیهٔ سطحیِ بعضی نقاشهای بی اهمیت. حتی باید گفت مقلدان این کیفیتهای سطحی به آن ارزشهای حقیقی که نقاشی در پی آنهاست آگاهی ندارند. اگر عکاسی از رسانهٔ«2

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-16244054275134174722011-02-02T09:32:00.000-08:002011-04-01T12:16:26.761-07:00

ما سعی کردیم چیزهای عادی را به شیوه‌ای غیر عادی ارایه کنیم. اما این متناقض گویی است، زیرا تنها چیز غیر عادی در آنها، همان خصوصیت عادیشان بود. هیچ کس قبلآ این کار را آگاهانه انجام نداده بود. حالا آن را مستند می‌خوانند، که گمان می‌کنم درست است... ما صرفآ عکسهایی گرفتیم که باید گرفته می‌شدند.Ben Shahn's New York: The Photography Of Modern Times

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-82514056540856704142011-01-29T02:43:00.000-08:002011-02-02T19:09:33.680-08:00

چشم عکاس پیوسته در حال ارزیابی است. عکاس می‌تواند به سادگی با حرکت دادن سرش به اندازهٔ یک میلیمتر، تطابق خط را برقرارسازد. می‌تواند با اندکی خمیدن زانوها، پرسپکتیوها را تغییر دهد.او با قرار دادن دوربین در فاصله ای نزدیکتر یا دورتر از موضوع، شاخ و برگ می‌دهد؛ با این کار ممکن است موضوع تابع عکاس بشود و یا عکاس تحت سلطهٔ موضوع در آید. اما او عکس را تقریبآ در زمانی به اندازهٔ زمان فشردن دکمه، یا به

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-63999279381066770652011-01-25T04:20:00.000-08:002011-08-25T04:31:02.699-07:00

من چشم هستم. چشمی مکانیکی. من، یعنی دستگاه، جهان را به شیوه‌ای که فقط خودم می‌توانم ببینم به شما نشان می‌دهم. من امروز خود را تا ابد از سکون و بی تحرکیِ انسان می‌رهانم ... راهِ من به خلق ادراک نوینی از جهان می‌انجامد. از این رو، من جهان را به شیوه‌ی نوینی توضیح می‌دهم که برای شما ناشناخته است.

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-74666774127641414672011-01-21T22:41:00.000-08:002011-01-22T06:34:12.706-08:00

در کتاب "در باره عکاسی" می‌نویسد:چیزی که بیش از همه در عکاسی جالب توجه است...این است که هیچ سبک به خصوصی برتری ندارد؛ مجموعه‌ای از شیوه‌ها و مقاصد همسان ولی کاملآ متفاوتی را ارایه می کند که هیج وقت این گونه و با چنین تناقضی دیده نشده بودند.

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-35219035433066714922010-12-18T04:32:00.001-08:002010-12-18T04:32:52.110-08:00

عکسها به دلیل طبیعت گرایی و سکون آشکار، این تصور را در بیننده ایجاد می کنند که آنها را مدارکی کاملآ تغییر نایافته و بی غرض تلقی کنند. هیچ چیز جدا از حقیقت نیست.

zhoghalnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-19918540073845799462010-11-28T01:15:00.000-08:002010-11-28T02:56:10.931-08:00

لحظه قطعیعکس برای من بازشناسی همزمان – در کسری از ثانیه – از سویی مفهوم یک رخداد و از سوی دیگر سازماندهی دقیق شکلهایی است که به صورت دیداری درک می‌شود و این رخداد را بیان می‌کنند.با زیستن است که خود را کشف می‌کنیم، در عین حال که دنیای خارج را کشف می‌کنیم؛ آن ما را می‌سازد، اما ما نیز می‌توانیم بر روی آن تآثیر بگذاریم. تعادلی باید میان این دو دنیای درونی و بیرونی برقرار گردد که در همزبانی

zhoghalnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-43842213485823672162010-09-18T01:27:00.000-07:002011-08-26T01:44:47.573-07:00

عکس‌ها گرچه پر از ناهنجار‌های گیج کننده‌اند، اما بهترین میانجی میان ادراکات دیداری ما و خاطره‌ی آن‌ها قلمداد می‌شوند. آنچه به عکس مرتبه‌ای والا می‌بخشد، تنها «بی طرفی» آشکارِ آن نیست، بلکه باور ماست به اینکه حسی گریزپا در آن آرام گرفته است. حضور عکس‌ها آشکار می‌کنند که ما در کوران احساس کردن با چه محدودیت‌هایی دست به گریبان‌ایم. ما جهان بیرونی را به کمک مجموعه‌ای از گیرنده‌های حسیِ درونیِ بی

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-63176029908257987092010-08-19T04:05:00.000-07:002010-09-10T12:01:05.578-07:00

دوست دارم مردمان را آنچنان که دوست می دارند نشان بدهم و حتی اگر بخت یاریم کند، آنها را کمی بهتر نیز بنمایم ... اگر از زنی عکس بگیرم، خود را موظف میدانم که او را با همان زیبایی که در وجودش است نشان بدهم. اگر از پیر مرد استخوانی و از ریخت افتاده عکس بگیرم، باید او را با همان گیرایی که در وجود پیرمردی از ریخت افتاده می تواند وجود داشته باشد، نشان بدهم.Given by the photographerNorman Parkinson, 1981

zhoghalnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-82387748796465780362010-08-10T06:14:00.000-07:002010-09-10T10:38:09.630-07:00

خیلی ساده، از حرکت و راه رفتن باز می مانم. زمان متوقف می شود. دیگر نمی فهمم که چه مدت را صرف مطالعۀ اثر کرده ام، و نمی دانم چیزهایی که خوانده ام تا چه مدت در وجودم زنده خواهد ماند. آزمودن چیزی تازه ابتدا آدم را دچار سر در گمی می کند. بین خودم با آنچه دیده ام رابطه ای دیالکتیکی می یابم. مشاهدۀ چیزی تازه، چشمانم را هم به احترام آنچه دیده ام و هم آنچه بعدآ خواهم دید می گشاید.

zhoghalnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-91193889309414136462010-08-05T11:54:00.000-07:002011-08-25T04:38:31.256-07:00

عکاسی به واقع همان گونه که می‌تواند تقلید و نسخه برداری کند قادر است ابداع کند، بیافریند و بسازد. در حقیقت، خصوصا در عکاسی پرتره، دوربین عکاسی چیزی را که هنرمند واقعی ابداع کرده، آفریده یا ساخته، نسخه برداری می‌کند، چیزی را که اگر عکاس صاحب ذوق و نبوغ نمی‌بود هیچ گاه نسخه برداری یا باز نموده نمی‌شد.

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-55062454591307412572010-07-25T07:10:00.000-07:002010-08-09T05:18:50.973-07:00

زمان آن فرا رسیده است که ما در زمینه های زیبایی شناسی به خاطر آوریم که تحلیل در زمینه های علمی، غالبآ همان قدر الهامی یا خلاقانه است که یک اثر هنری. همچنین باید به یاد آوریم که دوربین، رابط آشکار میان علم و هنر است، اگر هم رابط نباشد، در هر دو سهیم است. زمان آن فرا رسیده است به یاد آوریم که «انسان دید» یا، انسان یافت، همان قدر بیانگر خلاقیت است که «انسان شناخت».

zhoghalnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-5972803891834292252010-07-16T02:41:00.000-07:002011-09-14T03:10:56.670-07:00

پرسش این است و همین خواهد بود: در عکاسی مستند، در واقع چه چیزی مستند می‌شود؟ این چیز البته همانی نیست که معمولآ ابژهٔ بدیهی آن سند فرض می‌شود... به علاوه، این ابژه ممکن است همپای برداشت تاریخیِ ما از آن بارها و بارها تغییر کند و از نو شکل بگیرد. و هم چنان پرسش اساسی در بارهٔ موضوع (این که عکس در بارهٔ چیست و هنگام عکس برداری چه چیزی ثبت و ساخته می‌شود) به قوت خود باقی است، و تازه مسٔلهٔ دریافت هم

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-42838649536000765812010-06-30T00:44:00.000-07:002010-06-30T04:48:57.486-07:00

من با ورق زدن كتابی درباره هيتلر و با ديدن عكس‌هايی از او به ياد سال‌های جنگ جهانی دوم و تجربيات خودم افتادم؛ شگفت‌آور اين است كه مرگ خانواده من در اردوهای نازی نيست كه اين خاطرات را برای من دوباره زنده می‌كند بلكه اين عكس‌های هيتلر است كه زمان گذشته و گمشده را دوباره برای من زنده می‌كند.Margaret Bourke-White Buchenwald Prisoners, 1945

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-70755540171058718522010-06-09T11:47:00.002-07:002011-02-03T03:48:37.469-08:00

برای ترکیب بندی و گرفتن عکس چکار می کنم؟ خوب به نحوی کما بیش غریزی عمل می کنم. این شیوۀ خود آموحتگان است. من به راستی از آنچه می کنم آگاهی واقعی ندارم. در واقع فکر هم نمی کنم که در قلمرو عکاسی، لازم باشد که حقیقتآ از قواعد متداول ترکیب بندی آگاهی داشته باشیم.Walker EvansGarage in Southern City Outskirts, 1936

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-10869681412687556432010-05-25T02:02:00.000-07:002010-05-25T02:05:09.682-07:00

این دعوای قدیمی بین هنرمند و عکاس برای تصمیم گرفتن در مورد اینکه عکاسی هنر است، اشتباه است؛ زیرا مسئله جایگزین کردن عکاسی بجای هنر نقاشی نیست، بلکه مسئله روشن کردن و مشخص کردن روابط بین عکاسی و نقاشی امروزی است و نیز نشان داده شود که پیشرفت وسایل تکنیکی که از انقلاب صنایع نتیجه میگیرد، به اصول تکوین عدسی های مختلف و متعدد کمک کرده است.László Moholy-Nagy Marseilles, Port View [Old

zhoghalnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-2281144706108862342010-05-18T22:37:00.000-07:002010-05-20T00:56:15.602-07:00

تمامی عکس های من معادل های مبانی فلسفه ی زندگی من اند. هنر چیزی جز بازنمایی برخی از رابطه ها نسیت و به تعبیری، معادل ژرف ترین تجربه ی زندگی هنرمند است.Alfred StieglitsGossip-Katwyk, 1905

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-24692626342284701362010-05-14T03:36:00.000-07:002010-05-18T23:15:37.673-07:00

اگر قریحه ی کسی را در کار نویسندگی یا در هر قالب دیگری از بیان تخیلات بستایم، آنگاه نیار مبرمی در خود احساس می کنم که او را ببینم و از وی عکس بگیرم.Alvin Langdon Coburn Regent's Canal London 1910

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-84507779742649802352010-05-12T04:26:00.000-07:002010-05-12T04:42:21.745-07:00

میان خود و شخصی که در حال عکاسی از او هستم، رابطه ای حقیقی برقرار می سازم ... این نوع همکاری است که پدید آورنده ی حس اعتماد و گاه خیانت است.Richard AvedonThe Duchess and Duke of Windsor, New York, 1957

zhoghalnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-36590943953643910762010-05-09T23:50:00.000-07:002010-05-10T00:03:08.869-07:00

من چیزی را که نمی توان از آن عکس گرفت را نقاشی می کنم، یعنی آنچه از قوه خیال بر می خیزد. ... و از آن چیزی که نمی خواهم نقاشی کنم عکس می گیرم، یعنی آنچه به خودی خود وجود دارد.Man Ray

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-31385054796999783272010-05-05T11:47:00.000-07:002010-08-19T04:53:09.352-07:00

ساختار یا ترکیب بندی عکس به اندازۀ موضوع آن مطرح است. تنها تصاویر کاملآ تنظیم شده ای که بسیار قوی هستند، قادرند به حافظۀ بیننده راه پیدا کنند و در آن باقی بمانند و در یک کلام فراموش ناشدنی گردند. این تنها ملاک قضاوت در بارۀ عکس است.Brassai Open Gutter From "Paris by Night" 1933

zhoghalnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-24634642236416262722010-04-26T04:55:00.000-07:002010-04-26T05:19:16.140-07:00

برداشت من از عکاسی بر اساس عقیده ام به قدرت و ارزش های دنیای طبیعت و به جنبه های شکوه و جزئیات ناچیز اطراف قرار دارد. من به چیزهایی که رشد می کنند و به چیزهایی که شکوهمندانه رشد کرده و مرده اند، ایمان دارم، من به مردم و به جنبه های ساده حیات انسان و به رابطه ی انسان با طبیعت ایمان دارم و به عقیده من انسان چه از نظر روحی و چه در جامعه باید آزاد یاشد و باید در وجود خود قدرتی ایجاد کند و بدین سان «

zhoghalnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-91230419180524462302010-04-18T08:21:00.000-07:002010-05-29T05:58:54.706-07:00

به ما اجازه بدهید که نقاشی را به نقاشان واگذاریم، اجاره بدهید تلاش نمائیم تا تصاویر را با روش های عکاسی ایجاد کنیم، که بدون اقتباس از نقاشی، می توانند خودشان به وسیله هم کامل شوند.Glasses, 1927Albert Renger – Patzch

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-67254233082558422082010-03-22T05:59:00.000-07:002010-05-10T07:01:54.578-07:00

عکاسی به عنوان هنر بازنمایی، صرفآ رونگاشت طبیعت نیست؛ واقعیت ها به خودی خود نشان می دهند که عکس "خوب" به ندرت خلق می شود.László Moholy-NagyFunkturm (radio tower) Berlin, 1926

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-45210416617946926662010-03-20T03:42:00.000-07:002010-04-02T00:53:56.794-07:00

موضوعهر اتفاقی که در دنیا و همینطور در جهان شخصی ما رخ می دهد، موضوعی نهفته است. نمی توان موضوع را نفی کرد. همه جا هست. پس باید در برابر آنچه در دنیا رخ می دهد بهوش باشیم، و در برابر احساسمان صادق.موضوع از مجموعه ای واقعیات عینی1 تشکیل نمی شود، زیرا واقعیات عینی به خودی خود جالب نیستند. اما از طریق واقعیات عینی می توانیم قوانین حاکم بر آنها را درک کنیم و آنچه را که اساسی است و واقعیت2 را القا می

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-12736017429890266622010-03-15T14:17:00.000-07:002010-03-26T04:56:45.541-07:00

عکس های روزنامه ها چیزی به من نمی گویند. به عبارت دیگر، بی آنکه وجودی را برایشان مسلم فرض کنم به آنها می نگرم. اگر چه کسانی که عکسشان را می بینم مطمئنآ در عکس حضور دارند، اما بدون حالت وجودی اند، درست شبیه حضور شهسوار و مرگ در حکاکی دورر1، بی آنکه من وجود [واقعی] شان را مسلم بگیرم.Albrecht Durereg - Knight, Death and the Devil1513از این گذشته، گاهی پیش می آید که عکس آن قدر با بی اعتنایی ترکم می

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-56682119963545479332010-03-13T05:29:00.000-08:002010-03-20T06:36:30.231-07:00

فهم تصویرهمه ما بسیار می نویسیم، زیاد سخن می گوییم و بسیار پند می دهیم.بهتر است که در عکاسی فقط حرفی را که باید، بزنیم.در کل، عکاس هستیم؛ اگر اثر ما "آنچه را که باید" داشته باشد، دیگر نیازی برای استفاده از کلمات برای جاودانه ساختن آن نیست...معتقدم که نیازی برای ارائه دلیل یا توضیح برای تجربیات عکاسی مان نداریم. شاید از چیزی میترسیم. شاید ترس من از این باشد که برخی از بیننده ها آثارم را نفهمند؛

zhoghalnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-85499948566287015052010-03-11T13:07:00.000-08:002010-04-02T00:43:00.418-07:00

پدر بزرگ با نوه اشدر سال 1938 رومن ویشنیاک از محله های یهودیان چندین شهر اروپای شرقی عکاسی کرد. تصاویر او هم محدودیت و هم کلیت این محله ها را، بدانگونه که توسط ارزشهای یهودیان و سرکوب خارجی در طی پانصد سال شکل گرفته بود، نشان می دهند. از سوی دیگر این تصاویر با صمیمیتی فوق العاده، کیفیت زندگی افراد ساکن در آنجا را نشان می دهند؛ این زندگی بیانگر احترام به رسوم و تشریفات، احترام به معرفت مذهبی،

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-4198090436029664332010-03-08T03:59:00.000-08:002010-03-26T04:43:19.879-07:00

قصدمندیاکنون قصد من این جا است؛ می گویم «این پرتره پیتر است»، یا خلاصه تر: «این پیتر است». پس این تصویر، دیگر یک شیء و ابژه نیست بلکه ماده و مصالحی است برای تصویر ذهنی ... هر چیزی که من [در این عکس] مشاهده می کنم، وارد سنتزی فرافکنانه می شود که معطوف به پیتر حقیقی است، یعنی زنده ای که حاضر نیست.Carl MydansBoy Sitting on a Bed in Oil Boom Town of Freer, Texas, 1937

zhoghalnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-37722836163584758022010-03-03T08:33:00.000-08:002010-04-02T00:45:11.836-07:00

پرترهعکس پرتره، عرصه پوشیده و به هم فشرده نیروهاست. چهار امر خیالی در این جا با یکدیگر برخورد می کنند و همدیگر را تحریف می کنند. من در مقابل لنز دوربین، در آن واحد: همان کسی هستم که فکر می کنم هستم، همان کسی هستم که می خواهم دیگران فکر کنند هستم، همان کسی هستم که عکاس فکر می کند هستم، و همان کسی هستم که او برای نمایش هنرش به کار میگیرد.عملی عجیب: من بی وقفه از خودم تقلید میکنم و به همین خاطر

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-5167972527799695442010-02-26T07:43:00.000-08:002012-01-12T10:40:49.638-08:00

نقد در هنرآنچه حقیقتآ در نقد هنر رخ می دهد، به میزان بسیار متکی به درون بینی و دریافتی ناگهانی است و ریشه در عواطف غریزی، تجربۀ زندگی، و اطلاعات ادراکی دارد که یکباره با هم بارز می گردند.

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-85229772988572676412010-02-26T05:47:00.000-08:002011-08-26T01:56:36.355-07:00

ضمیر ناخود آگاه یکی از مجذوب کننده ترین جنبه های شیوۀ کار من محتوا و آگاهی نهفته ای است که از اثر می تراود، بی آنکه هنگام آفرینش هنری چنین هدف و مقصودی را پیگیری کرده باشم.

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-10687401041211612432010-02-25T09:05:00.000-08:002010-02-27T05:43:48.265-08:00

عکاسی خبریعکاسی، رسانۀ قدرتمندی برای بیان حالات است.استفادۀ شایسته از آن، قدرت بزرگی برای بهبود جامعه و فهم بیشتر است و استفادۀ بد از آن مشکلات بی شماری را به وجود می آورد.عکاسی خبری به خاطر استفاده نشریات از تصاویر، بیننده های بیشتری نسبت به شاخه های دیگر عکاسی داشته و تأثیر بسیاری بر افکار و نظرات عمومی دارد. به همین دلیل، بسیار مهم است که عکاس خبری «علاوه بر مسلط بودن بر ابزار» دارای حس امانت

zhoghalnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-74478104394821192042010-02-25T07:29:00.000-08:002011-09-14T03:09:27.408-07:00

همه‌ی عکس‌ها به نوعی زنهار دارِ مرگ‌اند. عکس گرفتن به معنای مشارکت در میرندگی، آسیب پذیری و ناپایداریِ شخص (یا چیزی) دیگر است. عکس‌ها دقیآ با برش دادن و منجمد کردن این لحظه، گواهی هستند بر گذرِ بی وقفه‌ی زمان.

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-91464118342022055022010-02-25T01:02:00.000-08:002010-03-26T04:33:15.379-07:00

موضع تصویر گرایانعکاس، مانند هر هنرمند دیگر آزاد است تا از هر وسیله ای که برای تحقق اندیشه هایش لازم میداند استفاده کند؛ اما این نکته را کاملآ مفهوم سازید که اینها تنها ابزاری هستند در خدمت یک هدف، و هنگامی که تصویر تکمیل شد، اعتبارش تمامآ در گرو تاثیری خواهد بود که بر بینندگان می گذارد، و نه به سبب ابزاری که به کار برده است.

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-9064817861870358722010-02-24T07:15:00.000-08:002010-05-10T05:34:29.054-07:00

شایستگیاصلآ مهم نیست که عکاس، "هنر" تولید می کند یا نه.صرفآ قوانین اصلیِ خود این رسانه است که ارزش آتی آن را مقرر خواهد کرد، نه نظریات منتقدین هنر. همین که چیزی چون عکاسی که نیازمند "ابزار مکانیکی" است، رسانه ای که در عالم هنر و خلاقیت به شکلی تحقیر آمیز دیده می شد، چنین قدرتی را کسب کرده و به یکی از فرم های مهم بصری تبدیل شده است، به قدر کافی بی نظیر است.Laszlo Moholy-Nagy

zhoghalnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-75121515997451715542010-02-18T07:03:00.000-08:002010-02-18T19:10:02.251-08:00

همسویی بصریهنگامی که شروع به عکاسی می کنم، هیچ برنامه و دستور کاری ندارم. می کوشم چیزی خلق کنم که از نظر بصری برانگیزنده و هیجان آفرین باشد، چیزی که قبلآ کسی شبیه آن را انجام نداده است، ولی برای من همسویی بصری و زندگی خاص خودش را دارد.joel meyerowitz 1966

zhoghalnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-88891672943950928562010-02-18T02:34:00.001-08:002010-02-18T19:12:40.417-08:00

شاخصه های عکاسی خیابانیدیدن بی واسطه ی محیط اطرافم مهمترین انگیزه ی من برای عکاسی خیابانی است. من سعی می کنم تنها بخشی از آن را به ثبت برسانم؛ یک حرکت، یک ارتباط دو سویه که تنها در کسری از ثانیه رو به روی من و دوربینم اتفاق می افتد. این به نظر من ماهیت اصلی عکاسی است. مشاهده طبیعت انسان ها بدون کوچک ترین دخل و تصرفی. برای رسیدن به این مرحله شما باید نامرئی به نظر برسید و تا جای ممکن به اتفاق

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-5251441435933548172010-02-17T10:52:00.000-08:002010-03-04T03:24:51.451-08:00

اگر قرار باشد کسی عکاسی را صادقانه به کار گیرد باید «نسبت به چیزی که در برابر اوست، احترامی واقعی قائل باشد»، و این کار «به واسطه دامنه تقریبآ نامحدودی از ارزشهای رنگمایه ای انجام می گیرد، دامنه ای که ورای مهارت دست انسان قرار دارد». نیمه دوم این اظهار نظر، به زیبایی شناسی عکاسی مربوط است، و نیمه نخست آن با اخلاقیات عکاسی ارتباط دارد. عبارت "احترامی واقعی به چیزی که در برابر اوست" تلویحآ بیانگر

zhoghalnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-67723287182817194472010-02-16T08:38:00.000-08:002010-04-02T00:41:16.230-07:00

به طریقی، جایی، باید زمینه ای مداوم وجود داشته باشد تا بتوان با آرمانگرایی عملی به مطالعۀ واقعی دست زد - و به این وسیله، گسترش دید روشن و عزم راسخ توسط کسانی که مایل اند زندگی شان را وقف تحقق بخشیدن به بهترین امکانات «عکاسی خبری» نمایند تأمین شود.Dorothea LangeWhite Angel Bread Line1932به نقل از مقاله ای در تجلیل دو روتئا لنگ در مجله Popular Photography، سال 58، شمارۀ 2، 1966، ص 88.

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-64715438472383727512010-01-18T07:10:00.000-08:002010-02-08T06:25:02.379-08:00

Henri Cartier-BressonJean-Paul Sartre.1946فکر کردن باید قبل و بعد از عکس گرفتن باشد ، و نه ضمن آن. موقعیت عکاس به میزان فرهنگ عمومی شخص ، به نظام ارزشی شخص ، و به روشن اندیشی و چالاکی شخص بستگی دارد. بیش از هر چیز ، از تدابیر مصنوعی که خلاق زندگی است باید ترسید.

zhoghalnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-23636022195889831712009-12-23T04:43:00.000-08:002010-02-24T04:58:58.796-08:00

شاخصهای واقعگرایانهدر اکثر مواقع ، آنچه ما را نسبت به عکاسان بزرگ بر می انگیزد نگاه سریع تصویریشان است، که در یک صحنه نامتجانس عمومی مجمومه ای از جزئیات جالب توجه را فرا چنگ می اورد.... نکته اساسی این است که موضوع از بیرون «به بند کشیده شود»، یا ، به قولی ، در لحظه ای تکرار ناپذیر ، شکار شود. دراین نقطه تکرار ناشدنی در زمان ، عکاس تصویرش را شکل می بخشد ، سرعت نگاهش و حساسیت برق آسای عواطفش با

zhoghalnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-30418351621005831672009-11-29T23:42:00.000-08:002010-02-21T06:43:45.675-08:00

Andre Kertesz Wandering Violinist, Abony, Hungary 1921(آندره کرتژ چگونه قادر بود جادۀ خاکی را از ویولن زنی که بر رویش راه می رود ، «جدا کند»؟).«نهان بینی»(1) عکاس نه بر «دیدن» ، بلکه بر آن جا بودن مبتنی است. واز همه مهم تر عکاس نباید مانند اورفه، برای مشاهده چیزی که هدایت می کند – چیزی که به او وامی گذارد به عقب نگاه کند!پی نوشت:1- غیب بینی و پیش گویی ؛ اما ترکیب این واژه را در معنای تحت الفظی «

zhoghalnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-57314292595405748922009-11-21T04:50:00.000-08:002010-02-20T05:59:28.562-08:00

Eugene Atget Charenton, vieux moulin 1915«دنیای آتژه» (1964)دقت و نکته سنجی عکاس، شناخت او از زمان حال است - یا، دیدن زمان حال با چنان وضوحی که گویی بدان وسیله گذشته را می نگرد و آینده را احساس می کند. این کار، آئین خیره کننده ای است و برای آن دانش و معرفت و همچنین ادراک زمان، لازم است. از این رو، عکاس، به تمام معنی یک انسان معاصر است؛ انسانی که زمان حال به وسیله چشمان او به گذشته می پیوندند.

zhoghalnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-66821631296325573322009-11-07T10:54:00.000-08:002010-02-20T06:03:25.425-08:00

کنترل ابژهبه دوربینتان، نگاهتان، حسن سلیقه تان و شناختتان از کمپوزیسیون اتکا کنید، هرگونه نوسان رنگ، نور و سایه را در نظر داشته باشید، خطوط و ارزشها و تقسیم بندی فضا را بررسی کنید، صبورانه منتظر لحظه ای بمانید که صحنه یا موضوع بینش تصویرتان خویشتن را در اوج زیباییش بر شما آشکار سازد.

zhoghalnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-44676853265807033922009-10-30T21:50:00.000-07:002010-02-20T06:05:44.607-08:00

Henri Cartier-Bresson, “Hyères, France, 1932″محتوا و فرم«عکاسی، به نظر من، کشف و تشخیص همزمان اهمیت رویدادی، در کسری از ثانیه، و همین طور اهمیت ساختمان دقیق فرمهاست، که تجلی در خور رویداد را به آن می دهد. به عقیده من، کشف خویشتن و کشف جهان پیرامون ما، که می تواند سر مشق مان بشود اما تحت تاثیرمان هم قرار می گیرد، از طریق زیستن عملی می شود. باید میان این دو جهان موازنه برقرار کرد؛ جهان درون، و جهان

zhoghalnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-23762706420756705642009-10-19T06:13:00.000-07:002010-05-05T01:25:32.353-07:00

ویکتوربرگین عکاس و نظریه پرداز آمریکاییقابلیت درک عکس به هیچ وجه کار سهلی نیست؛ عکس ها متن هایی هستند که در قالب آنچه که ما « زبان عکاسانه » می خوانیم ثبت و شرح داده شده اند، اما این زبان همچون هر زبان دیگری، زبان های ثانویه ای را در فرای خود دربر دارد؛ « متن عکاسانه »، همانند هر متن دیگری، گستره ای است از یک درهم آمیختگی پیچیده، مجموعه ای از متن های پیشین که روی همدیگر آمده و یکدیگر را پوشانده

zhoghalnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-2633397605079538172009-09-26T06:07:00.000-07:002010-02-17T13:34:37.371-08:00

زيگلفريد كراكائر - Siegfreid kraeauerمنتقد آلمانی (1889-1966)تمامی هنرها ويژگي موضوع خود را می زدايند، اما عكاسی و سينما آن را آشكار مي كنند.عكاسی شديدآ با واقعيت عينی ارتباط دارد و به آن وابسته است، واقعيتی كه بی انتهاست و در بر گيرنده حوادث و رويدادهای اتفاقی و امكانات است. در واقع عكاسی و عكس، بر خلاف هنرهای ديگر،خود را جايگزين واقعيت نمی كند بلكه رابطه ما را با شیء بودن پديده های هستی حفظ مي

zhoghalnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-3626748733874213462009-09-21T14:55:00.001-07:002010-02-21T06:31:58.915-08:00

عکاس ضد جنگPhilip Jones GriffithsGB. NORTHERN IRELAND1973او در کتاب «داستانهای مگنوم» گفته است: «من روایتگری هستم با ادراکی که حقیقت را نشان می‌دهد به مانند یک وکیل که مدارکی را برای هیئت ژوری می آورد. سعی می‌کنم آنچه را که اتفاق افتاده شرح دهم.»فیلیپ گریفیث در مورد تِم و زمینه‌های هنری در عکس‌های خبری می‌گوید: "متاسفانه ما در حوزه‌ی اصطلاحات و واژه‌های مرتبط با عبارت "هنر" کمبودها و کاستی‌های

zhoghalnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-40582315957929091172009-09-19T05:33:00.000-07:002010-02-08T05:30:02.248-08:00

آندره بازن_Andre Bazin منتقد فرانسوي (1918-1958)عكاسي به لحاظ هستي شناسي، وابسته به جهان است و تفسيري معنا دار از آن ارائه مي كند و صرفآ گرته برداري از آن نيست. تصوير عكاسي در واقع خود شيء است كه از شرايط زماني حاكم برخود رهايي يافته است. تصوير عكاسي ممكن است مبهم و بد شكل و بد رنگ باشد ولي در هر حال به واسطه همان فرايند تكوين خود، با هستي مدلي كه بازسازي كرده است اشترك دارد؛ اين تصوير، همان مدل

zhoghalnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-43731547706014138342009-09-10T12:57:00.000-07:002010-02-18T19:21:06.457-08:00

عکاسی واقع گرا به واقعیت موجود، چهره آرمانی غیر ملموس نمی بخشد و سعی بر تغییر و حذف اجزای آن ندارد؛ تنها تلاش می کند تا واقعیت موجود را به شیوه بکر، کامل و دست نخورده در عکس خود ثبت نماید.

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-71017461057304111102009-08-31T02:12:00.000-07:002010-02-18T19:22:06.449-08:00

ای.دی.کولمننوری شدید، گاه آزارنده و گاه نوازش‌گر، نوری كه گاه بی‌رحمانه به حذف بسیاری از جزییات می‌انجامد و گاه از سر ترحم چیزهایی را از دل تاریكی بر ما آشكار می‌سازد.جان سارکوفسکیچرا این زن جوان و زیبا غرق در بارانی از نور نیست تا جوانی و شعفش را آشکار کند؟Woman Combing Her Hairزنی گیسوانش را شانه می کند.1935

zhoghalnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-48453882634087962102009-08-30T10:52:00.000-07:002010-02-17T07:10:11.668-08:00

«عكاسي هنر زنده ای است كه بستر زندگی آدميان، مكان ها،احساسات، انديشه هاو كنشهاي دنيايی امروز را درهم مي تند... می خواهم روشن سازم كه اصليترين دليل اين واقعه خودِ عكاس است. به دليل واكنش اصيل او به زندگی واصرارش به تجسد آن در قالب فرم های ناب عكاسانه است كه ريشه های پويای زيباشناختی ما شكل مي گيرند.»

zhoghalnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-67147403111713820022009-08-30T10:23:00.000-07:002010-02-08T06:38:53.800-08:00

تصویر آفریده شده در مرکز موجی از نور زندگی می کنیم، از این آشفتگی دوار، مجموعه هایی متحد و اشکالی تجربی را که تصاویر عینی خوانده می شوند، می سازیم. دیدن تصویر و شرکت در فرایند سازماندهی آن عملی خلاق است. میان ساده ترن شکل سمت گیری تا پیچیده ترین یگانگی تجسمی اثری هنری، پایه مشترک معینی وجود دارد: تعاقب نهادهای حسی میدان دید و سازماندهی آنها. هر تجربه ای از تصویری عینی، مستقل از آنچه شخص «می بیند»

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-1233330455327895522009-08-29T01:34:00.000-07:002010-02-26T06:08:57.694-08:00

ماینور وایتعکاس باید سوژه را نه بخاطر چیزی که هست (و دیده می‌شود)، بلکه به خاطر چیز دیگری که هست (و دیده نمی شود) عکاسی کند.Minor White, Capitol Reef, Utah, 1962جان سارکوفسکیدر مورد تصویر حاضر، جالب است اشاره کنیم که به رغم توصیف عکاسانه و کاملآ دقیق، نمی توان کاملآ مطمئن بود که چه چیزهایی توصیف شده اند: سنگ، یخ، استخوانهای قدیمی، برگهای خشک، چوبهای فسیلی – یا چیز دیگر؟ از طرف دیگر نسبت به دیدگاه

zhoghalnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-81639585447379255882009-08-18T07:31:00.000-07:002010-02-18T19:23:06.323-08:00

... آدامز كه عكاسان را به مثابه هنرمند می‌شمارد، یادآور می‌شود: «پاره‌ای از بدترین هنرمندان، در نهایت صادق‌ترین‌ها هستند.» همچنین، او زندگی‌نامه را به مثابه معیاری شایسته برای قضاوت كردن رد می‌كند. چراكه «...تنها چیزهایی كه موجب تمایز عكاس از هر كس دیگری می‌شود عكس‌های او هستند.» او می‌گوید عكاس باید به واسطه‌ی ‌عكس‌ها‌یش مورد قضاوت قرار گیرد زیرا «هنر بالغ، بر اساس تعریف، قادر است مستقل از

zhoghalnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-17056839496719186512009-08-18T07:15:00.000-07:002010-02-18T19:23:31.251-08:00

اد كلارك كه به خاطر عكس هايش از مرگ فرانكلين روزولت اندوه يك ملت را برانگيخت تعريف جالبى از موفقيت اش در عكاسى دارد. او مى گويد: «من نمى دانم چه عواملى باعث مى شود كه يك عكس «خوب» تلقى شود، هرگز متوجه نشدم كه چه كسى از ويژگى هاى خاص برخوردار است. تا به حال عكس هاى فوق العاده خوب زياد گرفته ام اما هرگز نفهميدم چرا ديگران آن عكس ها را بسيار خوب تشخيص داده اند.Navy CPO Graham Jackson Playing "Going

zhoghalnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-20583942504764570572009-08-14T23:23:00.000-07:002010-02-20T06:34:58.463-08:00

دید عکاسانهپدید آوردن عکسی با خصوصیات هنری، چیزی نیست که به یک چشم به هم زدن کسب گردد، بلکه برعکس حاصل درآمیختن غریزه ی هنری با سالیان متمادی کار است.New York Sereies DaytimeALFRED STIEGLITZ, b.1864-1946Alfred Stiegliz: A Personal Vision, 1935New York Sereies NighttimeALFRED STIEGLITZ, b.1864-1946 Alfred Stiegliz: A Personal Vision, 1935

zhoghalnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-36279279951010521142009-08-12T02:13:00.001-07:002010-03-04T00:55:43.122-08:00

بهت و حیرتعکس، گذشته را احضار نمی کند (هیچ چیز پروستی در عکس وجود ندارد). تآثیری که بر من دارد، احیاء و باز گرداندن آن چیزی که (به واسطه زمان و فاصله) از میان رفته نیست، بلکه اثبات این است که آن چه می بینم واقعآ وجود داشته است؛ و چنین چیزی به شدت تکان دهنده است.عکس همواره مرا به شگفتی ای پایدار و مکرر به حیرت وا می دارد. شاید این شگفتی و این سماجت به آن گوهر مذهبی برسد که من را شکل و قوام داده

zhoghalnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-54145043990659196792009-07-30T23:28:00.000-07:002010-02-20T06:29:25.450-08:00

سایه های تیزجان سارکوفسکی:بسيار سخت است تا مدل زنده‌اي را وادار كنيم كه در عكسمان دقيقاً جوري قرار بگيرد كه ما مي‌خواهيم؛ با حالات سر، شانه‌ها، عضلات صورت و همه‌ي چيزهاي ديگري كه بيان چهره را تشكيل مي‌دهد. يك پرتره‌ي خوب، زماني به دست مي‌آيد كه چهره‌نگار در شرايط سختي بر مدل غلبه كند و كنترل روح او را در دست گيرد.

zhoghalnoreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-41581514728107019052009-07-29T07:18:00.000-07:002010-02-20T06:39:16.428-08:00

لحظه قطعیاگر عکس‌های شما به اندازه کافی خوب نیستند، به این دلیل است که به اندازه کافی به سوژه نزدیک نیستید.فدريكو بورل گارسيااين عكس برای اولين بار در مجله فرانسوی «VU» چاپ شده و شرح آن، كه تصور مي‌شود خود كاپا آن را نوشته باشد، توضيحي درباره سربازاني بود كه از سرازيری به پايين مي‌دويدند. ناگهان پرواز آنها به پايين قطع شد. گلوله‌ايصفير كشيد و خاك سرزمين مادريشان، خون آنها را نوشيد.

zhoghalnoreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-88996668105381508772009-07-28T07:28:00.000-07:002010-02-20T06:45:09.967-08:00

لحظه قطعیتوصیفی از ساختار اجتماعی کشور هند 19471950. Tamil Nadu. Maduraنقطه دید: اگر چه قرار گیری عکاس در نقطه دید تصادفی به نظرمی آید اما دراستفاده صحیح برسون از لحظه بدست آمده نباید شک کرد. مکان قرار گیری او به نحویست که عناصر اصلی عکس هردو در گوشه تصویر و در حال خروج ازعکس هستند،هم جواری در حال گریز وتقارنات مفهومی و مکانی آنها تنها در صورتی اینگونه تحقق می پذیرند که چشم ما توسط دوربین برسون

zhoghalnoreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-9467371441934448172009-07-28T06:59:00.001-07:002010-02-18T18:14:08.161-08:00

در بخش قبل یک راه برای استقرار ”عکاس“ همچون ”انتخاب ‌کننده و جداکننده‌یِ آگاهِ واقعیت“ پیش‌ روی خواننده قرار گرفت. در راستای همین استقرار، دومین راه ”کاهیدن از کثرت اشکال طبیعت“ است که اکنون پیش روی قرار می‌گیرد:بخش دوم: چارچوب دیدگاه (1)، همچون منطق تعریف‌ واقعیتهیچ چیز به اندازه خود طبیعت پربودنِ آن را نمی‌تواند نشان دهد. بهترین وانمودها از طبیعت هم سهمی بسیار اندک از کیفیت لبریز آن دارند.

zhoghalnoreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-43014769084071431702009-07-28T01:01:00.000-07:002010-02-18T18:15:31.034-08:00

چکیده:در این نوشته من برآنم تا در دو بخش هم مسئله‌ای مطرح کنم و هم پاسخی بر آن بجویم. مسئله این است: کسانی که در ابتدای راه به عکاسی طبیعت می‌پردازند، خود را به خطر انداخته‌اند. و امکان دارد این خطر تبدیل به مشکلی شود که تا آخر راه با ایشان همراه باشد. طبیعت دارای اطوار مختلف است و این اطوار به هرروی زیبا می‌نمایند. شخصی که در این زمینه کار ‌می‌کند چطور باید مطمئن باشد که محصول نهایی کار خود اوست

zhoghalnoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-63404056015853888112009-07-27T07:54:00.000-07:002010-04-24T03:27:21.725-07:00

پیشگام عکاسی نابAlfred Stieglits The Terminal 1892رولان بارتتنها عکسی از پیشگام عکاسی ناب آلفرد استیگلیتس که به من لذت می بخشد «تا حد نشئگی» تصویر بسیار مشهور اوست «ترمینال واگن های اسب»، نیویورک 1893

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-24377646341148441272009-07-25T01:53:00.000-07:002010-02-18T18:41:18.355-08:00

عکس لزومآ از آنچه دیگر نیست دیگر نمی گوید، بلکه قطعآ ومطمعنآ از آنچه بوده است میگوید. این تمایز، تعیین کننده است. در برابر عکس، آگاهی ما لزومآ در مسیر نوستالژیک خاطره نمی رود (چه بسیار عکسهائی که خارج از زمانه شخص ما اند)، بلکه هر عکس موجود در دنیا در مسیر قطعیت میرود: ماهیت عکس ، تصدیق همان چیزی است که باز نمائی می کند. روزی از طرف یک عکاس، عکسی از خودم بدستم رسید که با تمام تلاشم نتوانستم به

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-60752807692533613872009-07-25T01:19:00.000-07:002010-02-23T06:22:17.035-08:00

صحت ظاهری عکاسانههیچ سازو کاری تا به حال اختراع نشده که واقعیت بصری را به اندازۀ عکاسی، دقیق و واضح ثبت کند. نقطه ضعف همیشگی عکاسی این بوده که واقعیات نادرست را ثبت کرده است: یعنی آن چیزی را که می دانیم در آنجا بوده ثبت نکرده، بلکه آن چیزی را ثبت کرده که در آنجا ظاهر شده است. همین مسئله که در واقع پاشنه آشیل این رسانه به حساب می آید، از مدتها پیش توسط نظریه پردازان تشخیص داده شد و به عنوان «صحت

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-90024700238628836842009-07-24T04:59:00.000-07:002010-02-24T07:12:33.504-08:00

ثبت واقعیتدوربین باید برای ثبت زندگی به کار رود، برای ارائه خودشی ء، خواه فولادی صیقل خورده باشد خواه جسمی تپنده... قاطعانه باور دارم که دسترسی به عکاسی تنها از طریق واقعیت مسیر است.Edward Weston Woodlawn Plantation, Louisiana1941

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-3257424863753391782009-07-23T05:28:00.000-07:002010-02-23T06:19:50.299-08:00

عکاسی مستند[1] به گونه‌ای فتوژورنالیسم حرفه‌ای اطلاق می‌شود که ممکن است توسط افراد آماتور نیز کار شود. این گونه‌ی عکاسی تلاش می‌کند تا عکسی صریح، عینی و معمولاً رک و بی‌پرده از یک موضوع خاص را، که غالباً تصاویری از مردم است، ارائه دهد. معمولاً چنین عکس‌هایی به منظور انتشار گرفته می‌شوند و گاهی نیز تنها برای نمایش در یک گالری هنری یا محل تجمع عمومی تهیه می‌شوند. همچنین ممکن است سازمان‌ها و شرکت‌ها

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-72562968595990362192009-07-23T02:27:00.000-07:002010-02-27T06:18:02.720-08:00

در سال 1936 دو روتئا لنگ، به عنوان عکاس مستند ، برای یک پروژه دولتی که به اف . اس . ای . (اداره امنیت کشاوری) معروف بود ، کار میکرد . خود او شرح میدهد که یک روز عصر ، بعد از انجام یک ماموریت طولانی ، در جاده حرکت میکرد و چشمش به خانواده ای می افتد که در نزدیکی جاده بودند ، کمی از آنها دور میشود، تصمیم میگیرد برگردد تا از آنها عکاسی کند . در کمتر از یک ربع ساعت ، در حالی که عکسهایی از یک زن و بچه

zhoghalnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-57388161185849832992009-07-21T04:04:00.000-07:002010-03-03T05:59:47.673-08:00

همان طور که ارنست گامبریچ تأکید می کند، چشم بی نظر وجود ندارد. چشم نسبت به کاری که انجام می دهد، کهمسالتر است، تجربه های گذشتۀ خود و آموخته های کهنه و نو؛ گوش، بینی، زبان، انگشتها، ذهن و دل بر کار چشم اثر گذاشته اند. چشم نه همچون عضوی تنها و خودکار که چون عضوی موظف در خدمت پیکری پیچیده عمل می کند.پس اگر چشم بی نظر وجود ندارد، بی تردید دوربین بی نظر نیز وجود ندارد. آنچه که گودمَن در بارۀ چشم می

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-29169029133931584212009-07-19T02:11:00.000-07:002010-02-28T02:24:07.759-08:00

جست و جوی زیبایی در صنعتهدف هنر جست وجوى زیبایى در جلوه هاى عظیم دوران است. امروز آن جلوه عظیم صنعت است.Margaret Bourke-White Hohenzollern Bridge, Cologne 1945

zhoghalnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-48835189489918596052009-07-15T00:02:00.000-07:002010-02-25T09:09:47.622-08:00

W. Eugene Smith Frontline Soldier with Canteen Saipan, June 1944آنچه برآنم تا به نوشته آورم، در گستره‌ای وسیع‌تر شاید بتواند همان "پرسش خیر و شر" باشد. اما سرخوش از یافتن گنجینه‌ای چنین از عکس‌های جنگ، شانه از ورود به چنان وادی بی‌خداوندی خالی می‌کنم و تنها پرسشی را به گفت‌وگو می‌گذارم:نمی‌دانم آیا می‌توان عکاسی خبری را تنها "فشردن شاتر در لحظه‌ی مناسب" دانست یا نه؛ اما اگر بگوییم همان فنِ شناختِ

zhoghalnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-60953641888644412422009-04-25T06:57:00.000-07:002010-02-25T08:24:17.060-08:00

عکاسان با چیزهایی سروکار دارند که دائمآ ناپدید می شوند و به هیچ شیوه ای نمی توان آنها را باز گرداند. حتی عکاسی هم نمی تواند این چیزها را باز گرداند، مگر در خاطره کسانی که با آن چیزها آشنا بوده اند، یا در تخلیات کسانی که آشنایی نداشته اند.Sam Shere, 1937

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-77792757288312330772009-03-03T05:05:00.000-08:002010-03-03T05:25:31.969-08:00

چشم عکاسمعصومیت چشم، کیفیت خاص خود را دارد. یعنی دیدن به آن صورت که کودکان میبینند؛ با نشاط و سر زندگی، و با پذیرش شگفتیها. و نیز؛ یعنی دیدن به آن صورت که بزرگسالی می بیند که یک دور کامل را طی کرده و باز مانند کودکان می بیند؛ با نشاط و سر زندگی، و حتی با احساس شگفتیِ عمیق تر.Minor White Windowsill Daydreaming 1958

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-65793843050514819582009-02-27T11:08:00.000-08:002010-02-28T01:45:36.050-08:00

هنگامی که چنین انسانهایی را در مقابل دوربین خود دارم تمامی روح من در تلاش است تا وظیفه ام را در قبال آنها به انجام برساند، یعنی ثبت صادقانه عظمت درونی ایشان، و در عین حال ثبت جنبه های بیرونی فرد.Julia Margaret CameronMadonna With Children

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-51136170314841406382008-09-22T06:20:00.000-07:002011-01-21T22:17:36.041-08:00

در لغت به معني «بركندن و از جا بركشيدن» (- دهخدا) است. اين معنا از دو كليد واژه تركيب يافته: جا و بركندن. در شرايط عادي هر چيز در جای خود قرار دارد: عنصری كه در جای خود با اجزای ديگر تركيب شده و معنا يافته است. - يك مغازه با وسايل‎اش و يا سالن سخنرانی با اجزای خودش. وقتی جزيی از آن بيرون كشيده مي‎شود معنايی به خود مي‎گيرد متفاوت با معناي پيشين. در اين صورت، گفته می‎شود «صندلی سالن سخنرانی»، كه

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-82930908570716847672008-08-26T05:09:00.000-07:002010-02-28T01:35:56.162-08:00

دیدگاهاز میان تمام عکسهایم، آنهایی که بیشترین معنی را برایم دارند، عکسهایی اند که مرا بر انگیخته اند تا آنها را از دیدگاهی معین، در لحظه ای معین و نه هیچ چیز دیگر، به وجود بیاورم و اینکه آنها، از تواناییهایم، به لحاظ ترکیب بندی یا از نظر دیگر، در جهت ساختن تصویر کمک نگرفته ام. شاید بگویید که من فریب خورده ام.Paul Caponigro Beach #2, Montauk Point, NY, 1972

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-65456397180757710662008-08-11T06:35:00.000-07:002010-03-04T02:34:03.178-08:00

تقلیدشنیده ام ادوارد وستون تلاشی سترگ کرد تا رد هرگونه تصادف را از آثارش بزداید و من از جهد و کوشش او تقلید کردم ... اکنون مانند عدسیهایی که بر قطعه ای فیلم، میزان شده باشند می بینم، مانند نگاتیوی که بر کاغذ حساس شده، تصویر انداخته باشد عمل می کنم، و مانند تصویری روی دیوار حرف می زنم.Minor WhiteSnow on Garage Door, Rochester, New York1960Edward Weston Pepper No. 301930

zhoghalnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-5016245649417370052008-07-22T06:46:00.000-07:002010-02-26T08:04:24.424-08:00

عناصر صوریبا تغییر دادن وضعیت دوربین، زاویۀ دوربین، یا فاصلۀ کانونی عدسی، عکاس کمپوزیسیونهای بی شماری را از یک موضوع معین به دست می آورد.Edward Weston Grass Against Sea1937

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-43427790919778124192008-07-22T04:58:00.000-07:002010-02-22T06:10:17.768-08:00

LIFE Magazine November 23, 1936Margaret Bourke-White Fort Peck Dam 1936اولین شماره مجله لایف Life در ۲۳ نوامبر 1936، حدود 71 سال پیش، توسط henry luc بنیانگذار موسسه Time و با تاکید بر فتوژورنالیسم منتشر شد. این مجله به صورت هفته‌نامه تا سال 1972 منتشر و در این سال به طور ناگهانی انتشارش متوقف شد. 6 سال بعد و در سال 1978 مجددا به صورت ماهانه انتشارش آغاز شد و البته این‌بار نیز در سال 2000 در

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-9562199459895684622008-06-02T04:48:00.000-07:002010-02-22T04:58:30.827-08:00

دیدن زندگیتوصیف رفتارهاى مردم از دیرباز، نقشى بود كه نویسندگان ایفا مى كردند اما از زمانى كه عكسبردارى اختراع شد، عكاسان نیز به این جرگه پیوستند، با این تفاوت كه نویسندگان مى توانند مواد اولیه مطالب خود را از طریق صحبت كردن با مردم از طریق تلفن یا نامه و به طور كلى بدون حضور در صحنه اى خاص، گردآورى كنند اما عكاسان علاوه بر این كه باید از شانس كافى برخوردار باشند باید در صحنه حضور پیدا كنند. گاهى

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-45516760059079986162008-05-19T08:06:00.000-07:002010-03-03T06:03:01.636-08:00

واقعیت پرترههنگامی که از کسی عکس می گیرم، دوست دارم سکون چهره ی او را در حالتی که درتنهایی درونی خود فرو رفته بنمایانم . حرکت چهره همواره امری تصادفی است ... اما من پیوسته در جست و جوی آن چیزی هستم که ثابت و دائمی است.Brassai (Gyula Halasz) Seville 1952-53

zhoghalnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8059004409989489831.post-10726554441989549442008-05-09T21:57:00.000-07:002010-02-18T18:59:04.619-08:00

برای من عکاسی مانند رازی است که در آن قلب و چشم در امتداد یک خط دید قرار می گیرند، و این شیوه ای از زندگی است.لحظه قطعی - استفاده از کادر کامل «فول فریم» و استفاده نکردن از فلاش سه الگوی مهم برای بدست آوردن یک تصویر خوب هستند.در عکاسی، خلاقت یک فرایند سریع و لحظه ای است، یک فوران است، یک عکس العمل است. گذراندن دوربین در خط آتش چشم ها، و ربودن لحظه با این جعبه کوچک هر زمان که صحنه ای شما را متحیر

zhoghalnoreply@blogger.com0